BUREAU EXCURSIE AMSTERDAM

Samen op pad, kijken naar gebouwen.
Iedereen ziet toch net weer wat anders, dat mooie hoekdetail, die onmenselijke trap, de schommel op de galerij, de strakke afwatering, de onlogische route. Samen praten over vondsten en miskleunen, de neuzen weer dezelfde kant op. Zo ontzettend waardevol!

De afgelopen bureau excursie gingen we langs een aantal nieuw opgeleverde woongebouwen in Amsterdam. Gave gevels, vernieuwende concepten, grootse gebaren. De een nog spectaculairder dan de ander, er zaten heel wat architectuurprijswinnaars in het rijtje. 

Maar wat maakt een gebouw daadwerkelijk waardevol? De hoeveelheid tijd en aandacht die overduidelijk in de concepten, het grote verhaal gestoken zat, zagen we zo vaak verloren gaan in de kleinere schaal. Zowel bouwkundig, te zien in de gebrekkige detaillering en uitvoering, als functioneel, in de mate waarop de bewoners gebruikers van een gebouw konden worden. 

De route van straat naar huis begon vaak imposant, met een ruimte entreehal, een waanzinnige doorgang, een spectaculaire binnenhaven.

Maar deze route eindigde zo vaak troosteloos in een smalle galerij of een droefgeestige corridor. Met dichte gordijnen en geen eigenaarschap. 

En als de bewoners elke dag op die manier thuis moeten komen, is zo’n woongebouw, hoe bijzonder dan ook, nog goed te noemen?

Want voor wie maken we architectuur? Wie dienen we? En, is een woongebouw er ten eerste voor de stad, of voor haar bewoners? 

Mooie vragen, die onze eigen focus weer even heel helder neerzette. En goed ook om te realiseren dat er nog zoveel te doen, zoveel te winnen is aan kwaliteit, zowel op die kleine bouwkundige schaal als op het faciliteren van een prettige, menselijke woonomgeving.