DE ARCHITECTUUR VAN ALLEDAAGSE ATTENTHEID

In opdracht van het Ben Sajet centrum werken we mee aan het onderzoek ‘de Architectuur van Alledaagse Attentheid’. De eerste concrete studie is inmiddels afgerond, en heeft zich gericht op het Osdorperhof in Amsterdam Nieuw-West.  

De Osdorperhof telt 186 woningen in hoog- en laagbouw. Het is een Lang Leven Thuisflat, wat betekent dat er met aanpassingen wordt ingezet op dat ouderen hier langer en prettiger zelfstandig thuis kunnen wonen. Naast senioren wonen er ook mensen met een licht verstandelijke beperking of GGZ-achtergrond.

Tijdens het onderzoek naar de Architectuur van Alledaagse Attentheid is onderzocht of het huidige gebouw het langs elkaar leven aanmoedigt of ook ontmoeten en samenleven mogelijk maakt. En als deze sociale interacties tussen verschillende (buurt)bewonersgroepen binnen en buiten het gebouw te sporadisch of te afgedwongen plaatsvinden, hoe kunnen ze dan met gerichte fysiek-ruimtelijke ingrepen verbeterd worden?

Om deze vragen te kunnen beantwoorden, zijn ten eerste een tweetal schouwen op locatie gehouden, een eerste schouw met bewoners van het Osdorperhof, een tweede met een groep experts, van sociologe tot verkeerskundige, van placemaker tot ergotherapeut. Vervolgens hebben wij, voortbordurend op onze kennis over Ontwerpen voor Ontmoeten en gevoed door alle input uit de schouwen, impressies gemaakt van mogelijke ruimtelijke ingrepen. Deze richten zich in eerste instantie op het plein vóór het Osdoperhof, als veelbelovende schakel tussen het vertrouwde binnen naar het steeds minder vertrouwde buiten.

Op de impressies laten we zien dat met beperkte architectonische ingrepen een uitnodigend plein voor het Osdorperhof ontmoetingen tussen bewoners onderling en tussen bewoners en de buurt kan faciliteren.

Daarnaast zou de gehele route van straat naar huis meer ruimte voor vluchtige ontmoetingen kunnen bieden. Van de entreehallen naar de voordeuren van de woningen passeren de bewoners nu onduidelijke plekken, de gangen zijn kaal en de relatie met de woningen erachter is minimaal.  Meer verblijfskwaliteit op deze route en een helderder gebruik van de ruime plekken zou enorm kunnen helpen in het faciliteren van contact. 

Ook zien we een kans in de grote gedeelde binnentuin. Op dit moment leven de verschillende groepen in de binnentuin vrijwel langs elkaar heen. Ook deze tuin zou meer als plek kunnen gaan functioneren waar de interactie tussen de verschillende bewonersgroepen vorm krijgt. 

De gehele studie, inclusief achtergrond en het onderzoek, is gevat in een prachtige publicatie en is hier te bekijken.